Het wetsvoorstel meer zekerheid voor flexwerkers zal later in werking treden dan oorspronkelijk gepland. De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft aangegeven dat de eerdere invoeringsdata niet haalbaar zijn gebleken. Hierdoor worden de belangrijkste onderdelen van de wet gefaseerd uitgesteld. Voor werkgevers betekent dit dat de beoogde wijzigingen later ingaan dan voorzien.
Uitstel van de inwerkingtreding
Aanvankelijk was het de bedoeling dat het onderdeel over gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten per 1 juli 2026 zou ingaan, gevolgd door de overige onderdelen per 1 januari 2027. Deze planning is echter niet haalbaar gebleken.
De reden hiervoor ligt in de benodigde behandeling van het wetsvoorstel en de samenhang met aanpassingen in de loonaangifteketen. Omdat het wetsvoorstel naar verwachting pas begin april 2026 plenair kon worden behandeld, bleek tijdige publicatie in het Staatsblad niet meer mogelijk.
Volgens de huidige verwachting zullen:
- de regels over gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden op zijn vroegst per 1 januari 2027 ingaan;
- de overige onderdelen pas per 1 januari 2028 in werking treden.
Samenloop met het pgb-stelsel
Een belangrijk aandachtspunt bij het wetsvoorstel is de verhouding tot het persoonsgebonden budget (pgb). Uit een uitvoeringstoets van de Sociale Verzekeringsbank (SVB) bleek dat het wetsvoorstel binnen de huidige inrichting van het pgb-stelsel niet uitvoerbaar is.
De gevolgen hiervan zijn aanzienlijk. Het wetsvoorstel zou leiden tot grote uitvoeringslasten binnen de pgb-keten en heeft potentieel impact op een deel van de budgethouders die als werkgever optreden.
Hoewel niet alle pgb-houders werkgever zijn, kan het wetsvoorstel gevolgen hebben voor de groep die zorgverleners in dienst heeft, met name bij arbeidsovereenkomsten met flexibele uren.
Tijdelijke uitzonderingen voor pgb-houders
Vanwege de uitvoerbaarheidsproblemen heeft de minister aangegeven dat voor pgb-houders en pgb-zorgverleners voorlopig uitzonderingen blijven gelden.
Dit betekent dat:
- oproepcontracten, waaronder nulurencontracten, mogelijk blijven;
- de verkorte tussenpoos van zes maanden (in plaats van een langere periode) gehandhaafd blijft.
De voorgenomen wijzigingen op deze punten worden dus voor deze groep voorlopig niet doorgevoerd.
Spanning tussen flexibiliteit en zekerheid
Het wetsvoorstel beoogt meer zekerheid te creëren voor flexwerkers, maar binnen het pgb-stelsel is flexibiliteit juist essentieel. Budgethouders zijn zelf verantwoordelijk voor het inkopen van zorg en moeten daarbij kunnen inspelen op wisselende zorgbehoeften.
In situaties waarin een pgb-houder werkgever is, komt het arbeidsrecht direct in beeld. Dit zorgt volgens de betrokken partijen voor spanning tussen de doelstellingen van het wetsvoorstel en de praktische uitvoering binnen het pgb.
Verkenning naar een vereenvoudigd regime
Om deze knelpunten te adresseren, is gestart met een verkenning naar een vereenvoudigd en verlicht regime voor pgb-houders. Hierbij wordt gekeken naar het verminderen van administratieve lasten en het aanpassen van arbeidsrechtelijke verplichtingen.
Ook wordt onderzocht wat een tijdelijke uitzondering voor pgb-houders en zorgverleners betekent voor de uitvoering en op welke termijn een structurele oplossing mogelijk is.
Conclusie
De invoering van het wetsvoorstel meer zekerheid voor flexwerkers is uitgesteld, waardoor werkgevers later dan gepland te maken krijgen met de nieuwe regels. Tegelijkertijd blijkt uit de ontwikkelingen rondom het pgb dat de invoering van deze wetgeving complex is en afhankelijk blijft van verdere uitwerking.
Voor werkgevers betekent dit dat zij voorlopig nog met de huidige regels werken, maar dat zij de ontwikkelingen rondom flexibele arbeid en toekomstige wetgeving nauwgezet moeten blijven volgen.