Strengere regels voor tijdelijke contracten
Met de nieuwe wet wordt het uitgangspunt verder versterkt dat tijdelijke contracten uitsluitend bedoeld zijn voor tijdelijk werk. Om zogenoemde draaideurconstructies tegen te gaan, wordt de onderbrekingstermijn in de ketenregeling verlengd van zes maanden naar drie jaar. Hierdoor kan na drie opeenvolgende tijdelijke arbeidsovereenkomsten gedurende drie jaar geen nieuwe keten van tijdelijke contracten met dezelfde werknemer worden gestart.
Daarnaast vervalt de mogelijkheid om bij cao af te wijken van de maximale duur en het maximale aantal tijdelijke arbeidsovereenkomsten. De bestaande uitzondering voor terugkerend tijdelijk werk dat ten hoogste negen maanden per jaar kan worden verricht, blijft bestaan.
Bandbreedtecontract vervangt nulurencontract
Een andere belangrijke wijziging is de afschaffing van het nulurencontract. Hiervoor in de plaats komt het zogenoemde bandbreedtecontract. Werkgever en werknemer spreken daarbij een minimum- en maximumaantal arbeidsuren af, waarbij het maximum niet meer dan 30% hoger mag zijn dan het minimum.
Werknemers zijn niet verplicht om oproepen boven het overeengekomen maximum te accepteren. Wanneer een werknemer structureel meer uren werkt dan contractueel is overeengekomen, dient de werkgever een arbeidsovereenkomst met een hoger aantal uren aan te bieden.
Voor scholieren, studenten en AOW-gerechtigden blijft een uitzondering op deze regeling bestaan.
Versterking van de positie van uitzendkrachten
De wet versterkt tevens de positie van uitzendkrachten. Zij krijgen recht op ten minste gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden als werknemers die rechtstreeks in dienst zijn bij de inlener. Hiermee wordt het beginsel van gelijke behandeling verder wettelijk verankerd.
Daarnaast wordt het fasensysteem aangepast. De meest flexibele fasen van uitzendarbeid worden verkort, waardoor uitzendkrachten sneller aanspraak kunnen maken op meer arbeidsrechtelijke bescherming. Ook krijgt de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de bevoegdheid om in te grijpen wanneer structureel sprake is van onderbetaling of wanneer het beginsel van gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden wordt omzeild.
Gefaseerde inwerkingtreding
De wet treedt gefaseerd in werking. De bepalingen over de gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden voor uitzendkrachten treden naar verwachting op 31 december 2026 in werking. De overige onderdelen van de wet, waaronder de nieuwe regels voor tijdelijke contracten en bandbreedtecontracten, volgen op 1 januari 2028.
Conclusie
Met de definitieve aanneming van de Wet meer zekerheid flexwerkers wordt een belangrijke stap gezet in de hervorming van de arbeidsmarkt. De wet brengt ingrijpende wijzigingen mee voor werkgevers die werken met tijdelijke contracten, oproepkrachten of uitzendkrachten. Het is daarom raadzaam om bestaande arbeidsovereenkomsten en personeelsbeleid tijdig te beoordelen en waar nodig aan te passen aan de nieuwe wetgeving.